فرستنده دما و رطوبت ضد انفجار - نوع سیمی
ترانسمیترهای دما و رطوبت ضد انفجار - نوع سیمی، دستگاه‌های تخصصی هستند که برای اندازه‌گیری ایمن در مناطق خطرناک با خطر انفجار (منطقه 0، منطقه 1، منطقه 2) طراحی شده‌اند. این دستگاه‌ها دارای محفظه‌های داخلی هستند که از جرقه یا گرما برای احتراق گازها یا گرد و غبار قابل اشتعال در محیط جلوگیری می‌کنند.
ویژگی‌های کلیدی و کلاس‌های حفاظتی
بزرگترین تفاوت بین این دستگاه‌ها و فرستنده‌های استاندارد، ساختار محفظه و ظرفیت محدودکننده انرژی آنهاست:
- ساختار محفظه: محفظه‌های ضد شعله، که معمولاً از آلومینیوم ریخته‌گری شده با پوشش پودری الکترواستاتیکی یا فولاد ضد زنگ (316L) ساخته می‌شوند، مورد استفاده قرار می‌گیرند.
- گواهینامه: گواهینامه‌های ATEX (اروپایی) یا IECEx (جهانی) اجباری هستند. برچسب دستگاه شامل علامت‌هایی مانند Ex d (ضد شعله) یا Ex ia (ذاتی ایمن) خواهد بود.
- فیلتر متخلخل: فیلتر فلزی واقع در نوک حسگر، به گاز اجازه عبور می‌دهد و در عین حال از خروج یا ورود موج انفجار احتمالی جلوگیری می‌کند.
جزئیات مونتاژ و اتصال
هنگام نصب در سایت‌های ضد انفجار، جنبه‌های فنی زیر از اهمیت حیاتی برخوردارند:
- گلندهای کابل: گلندهای برنجی یا فولادی ضد زنگ دارای گواهینامه Ex-proof باید در ورودی کابل فرستنده استفاده شوند. در این مناطق نمی‌توان از گلندهای پلاستیکی استاندارد استفاده کرد.
- استفاده از عایق/مانع: اگر دستگاه از نوع "Ex ia" (ذاتی ایمن) باشد، باید از طریق یک مانع زنر یا عایق گالوانیک در پنل تغذیه شود. این کار انرژی ورودی به محل را تا حدی محدود می‌کند که باعث انفجار نشود.
- آب‌بندی: پوشش‌های محفظه و ورودی‌های کابل باید با کلاس حفاظتی IP66 یا IP67 آب‌بندی شوند تا از رسیدن رطوبت محیط به مدار الکترونیکی جلوگیری شود.
زمینه‌های کاربرد
این دستگاه‌ها در صنایع زیر که مواد قابل اشتعال در غلظت‌های بالا وجود دارند، استاندارد هستند:
- پتروشیمی و پالایشگاه: تأسیسات فرآوری و ذخیره‌سازی نفت خام.
- کارخانه‌های رنگ و مواد شیمیایی: محیط‌هایی که حاوی حلال‌های قابل اشتعال و بخارات شیمیایی هستند.
- پمپ بنزین‌های LPG/گاز طبیعی: فضاهای بسته با خطر نشت گاز.
- تأسیسات تولید دارو: واحدهای فرآوری مواد اولیه که خطر انفجار گرد و غبار را به همراه دارند.
- سیلوهای غلات و آسیاب‌های آرد: مناطقی با غلظت بالای گرد و غبار آلی.
مواردی که هنگام انتخاب باید در نظر بگیرید
منطقه: آیا منطقه‌ای که دستگاه در آن استفاده خواهد شد، منطقه ۰ است یا منطقه ۱/۲؟
گروه گاز: نوع گاز موجود در محیط (به عنوان مثال، گروه IIC باید برای هیدروژن و گروه IIB برای اتیلن انتخاب شود).
کلاس دما: کلاس‌ها از T1 تا T6 (محدوده دمای سطح دستگاه را تعیین می‌کند).
طول پروب: عمق (ساقه) پروب که وارد مخزن یا کانال می‌شود.